به گمانم آنچه پیش روی شماست تا حد بسیاری توانسته دامن از آفت سیاست‌زدگی‌های مخرب، پاک نگاه دارد. آنچه هنوز بسیاری از اهالی مطبوعات و رسانه‌های ایران بدان دچارند و جز پراکندن روحیات و منویات اغلب هیجان‌انگیز و البته توخالی، آنان را با چیز دیگری کار نیست. گویی که نگاشته‌های قلم بر کاغذ، جولانگاه عقده‌گشایی‌ها و پوچ‌انگاره‌ها‌ست و آن را حرمتی نباید نگاه داشت.
به پاس فضیلت پرهیز از درغلتیدن به این ورطه، آنچه ما گزیده‌ایم استفاده از ظرفیت‌های بی‌شمار علم حقوق جهت واگویه‌هایی از رخدادها و موضوعات پیرامونی است. نیز انتخاب این گزینه، متعاقب شناسایی خلأیی بود که در رصد زردنگاری‌های غالب اکثر رسانه‌های ایرانی، پیوسته احساس می‌شد؛ و آن برساخت اتفاقات یومیه و احوالات اجتماع، در ساختارهای راهگشا و منسجم حقوقی است. برآوردن چنین مطلوبی، بی سَرَک کشیدن به دیگر علوم (خاصه علوم انسانی) امکانی است بعید و ما بدان آگاهیم.
ما، نسل سوم حقوقی، ناقدان از درون برآمده آن و بر آن، ابتدایی‌ترین نقد خود را متوجه آن کسانی می‌کنیم که در هر قامت و لباس و منصبی و با هر گفتار و عمل و رفتاری، آجر به آجر دیوار طویل و مرتفع جدایی بین مردم و حقوق اینان را سبب بوده‌اند. رهاورد وکالت اما، در پس پشت رخنه هایی است که بر آن دیوار وارد می‌کند. در این منوال، روزنه‌هایی که ایجاد می‌شود به سمت مناظری است از جنس حقوق فراموش‌نشده یک ملت.نظر به مطالب پیش‌گفته و به جهت کاربست آن مراتب، مراعات اخلاق حرفه‌ای نصب‌العین ماست؛ چیزی که سفارش و یادآوری مدام آن، شاید تا دیر‌زمانی، کهنه و نخ‌نما نباشد. چرا که تا رسیدن به حد قابل قبول از آن، فاصله‌ها بسیار بسیار است.
گفتنی است وکالت به هیچ حزب، گروه و دسته‌ای وابسته و دلبسته نیست و تنها آنچه را واقع می‌داند می‌نماید. از این رو پذیرای نقد‌ها و بازخورد‌های مختلف است و نیز دست همکاری همگان را به گرمی می‌فشارد.